Prof. Aurelia Nowicka – wspomnienie

List wdzięczności do Pani Profesor

Poznań 27.01.2021

Wielce Szanowna Pani Profesor

Aurelia Nowicka

Dziś odprowadziliśmy Ciebie  na miejsce Twojego  spoczynku w promieniach słonecznego ale mroźnego, środowego, styczniowego popołudnia- na parafialny cmentarz w Przeźmierowie parafii rzymskokatolickiej pw. św. Antoniego Padewskiego.

Spoczęłaś w otulinie   zimozielonej roślinności w miejscu – łatwym do zapamiętania –  nieopodal ulicy Sosnowej prowadzącej z Przeźmierowa do Lusowa,  z bezpieczną  ścieżką rowerową.

To urokliwy zakątek.

Ostatnią wspólną drogę – poprzedziła  uroczysta pożegnalna msza św. w kaplicy na  rodzinnym cmentarzu  w asyście czterech miejscowych kapłanów pod przewodnictwem Proboszcza ks. Tomasza Szukalskiego.   Licznie zebrani  oddali prawdziwy  hołd Tobie i Twojej przebogatej misji  – Pani Profesor – obfitującej w dobroczynne aktywności  na niwie Kościoła, Uczelni, Urzędu Patentowego i szeregu innych  instytucji, które jak z rogu obfitości czerpały z Twoich pokładów wiedzy, doświadczenia  i człowieczeństwa.

Wykształciłaś rzesze społeczności  prawników i doskonaliłaś nam warsztat –  rzeczników patentowych, a także niezłomnie walczyłaś o interesy małych i średnich przedsiębiorców. Dał temu wyraz Urząd Patentowy pisząc   w nekrologu cyt.: “Patrzyliśmy jak z ogromnym poświęceniem i poczuciem misji broni polskiej racji stanu, dyskutując na temat instytucji jednolitego patentu.”.

W takiej oto chwili w naszej pamięci pozostaje jedynie to najlepsze o Tobie wspomnienie, które jest owocem  Twojego  całego   pracowitego  życia zawodowego związanego z Uniwersytetem Adama Mickiewicza w Poznaniu, społecznego w kościele powszechnym i prywatnego.

W tej ostatniej wspólnej drodze byłaś otoczona  naszą wdzięczną modlitwą Bogu za  Jego dar w Twojej osobie. Byłaś otoczona  życzliwą o Tobie  pamięcią,  naszą obecnością  i naręczami przepięknych,  a trudnych do zdobycia o tej porze roku  – żywych kwiatów, w tym przecudnych różnobarwnych  róż  uwitych w wieńce i wiązanki przewiązane szarfami pamięci co do złudzenia kojarzyło się ze świadectwem  z życia św. Rity   „patronki spraw trudnych i beznadziejnych”,  patronki pobliskiego  kościoła we wsi  Lusówko. Ze świętą Ritą kojarzona jest  opowieść o ogrodzie różanym, gdzie kwitnąca róża jest symbolem nadziei na przezwyciężenie trudności.

Niektórzy pokonali setki kilometrów, by  pożegnać się z Tobą i  w ostatnim słowie powiedzieć Tobie – Pani Profesor – przed całą  społecznością skupioną wokół mogiły,  że byłaś “niezłomna” ( słowa Prezes UPRP  Edyty Demby Siwek).

Ks.proboszcz   w szczerych i wyważonych słowach  przybliżył nieznaną bliżej Twoją duchowość. Jego świadectwo było poruszające,  nie tylko ludzi wierzących, czym umocniłaś w nas wartości, które wyznajemy i są  treścią naszego życia.

Słowa ks. proboszcza o Twoim – Pani Profesor – wtuleniu się w ramiona Przenajświętszej  Matki w ostatnich dniach naznaczonych cierpieniem w szpitalu, pozwoliły niektórym z wierzących na nowo odbić się od dna zwątpienia i umocnić istotę  katolickiej wiary, którą byłaś zafascynowana.

Z prawdziwym zachwytem i podziwem wsłuchiwaliśmy się w  świadectwo proboszcza, który odkrył przed nami Twoją hojność i profesjonalną troskę, by wspólnym wysiłkiem  stworzyć piękne wnętrze  parafialnego Kościoła i jego zielonego otoczenia wraz z figurą świętego  papieża Jana Pawla II.

Wszystko to wypływało z Twojej  troski o potomnych, by slużyło pokoleniom gromadzącym się w  parafialnym kościele w Przeźmierowie. Podziwialiśmy Twoje -Pani Profesor- zaangażowanie i z tym  większym uznaniem chylimy czoła, wobec ambitnych aktywności zawodowych i  eksperckich talentów znajomości przedmiotu na rzecz lokalnego Kościoła.

*******

Parafia zawarła pamięć o Tobie  w słowach nekrologu:

“Z głębokim żalem zawiadamiamy, że w dniu 23 stycznia 2021 roku zmarła śp. Aurelia Nowicka lat 67
Msza Św. pogrzebowa odprawiona zostanie w kaplicy cmentarnej w środę, 27 stycznia 2021 roku o godzinie 14:00  na cmentarzu parafialnym w Przeźmierowie, po czym nastąpi odprowadzenie zmarłej na miejsce pochówku.

+ + + + + + + + + + + + + + +

Wieczny odpoczynek racz im dać, Panie,
a światłość wiekuista niechaj im świeci.
Niech odpoczywają w pokoju.
Amen”.

*********

Z  uznaniem wsłuchiwaliśmy się w słowa,  przekazane  Rodzinie przez J.E.  ks. Abp. Stanisława  Gądeckiego, który z wdzięcznością podniósł  inspirujący  Twój – Pani Profesor – wkład w duszpasterstwo katolickich prawników. 

*********

Władze Uczelni UAM w Poznaniu w osobach:  prorektora  prof. dr hab. Michała Banaszaka i   dziekana Wydziału Prawa i Administracji prof. dr hab. Tomasza Nieboraka –

Twojego absolwenta – nie szczędziły ciepłych słów wdzięczności za wkład w  pracę naukową, rzetelną pracę badawczą i metodyczną pracę dydaktyczną z przejrzystym przekazem adresowanym do studentów.

Tak wybrzmiało to w nekrologu żegnających Cię Władz Uczelni:

“Zmarła profesor Aurelia Nowicka

Z żalem zawiadamiamy,

że  23 stycznia 2021 roku zmarła w wieku 67 lat prof. dr hab. Aurelia Nowicka, profesor i absolwentka Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, niekwestionowany autorytet prawa cywilnego, prawa prywatnego międzynarodowego, prawa Unii Europejskiej oraz prawa własności intelektualnej, wieloletnia Kierownik Katedry Prawa Europejskiego Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Odszedł od nas człowiek ogromnej wiedzy i kultury. Wspaniały nauczyciel akademicki, ceniony wykładowca i wychowawca wielu pokoleń prawników. Pani Profesor była wzorem rzetelnej postawy naukowej i pasji badawczej, realizowanej z oddaniem dla dobra naszej Uczelni. Wraz ze śmiercią Pani Profesor nauka polska i społeczność Uniwersytetu i Wydziału poniosły wielką stratę”.

******

Wielki Twój wkład w postęp techniczny i intelektualny podniosła w słowie pożegnania nad mogiłą Pani Prezes Urzędu Patentowego – Edyta Demby-Siwekoraz podkreśliły władze Urzędu Patentowego RP wyrażone w słowach nekrologu:

“Zmarła Pani Profesor Aurelia Nowicka

Z głębokim smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci Pani Profesor Aurelii Nowickiej wybitnej badaczki systemu własności intelektualnej i osoby niezwykle zasłużonej w tej dziedzinie.

Z Panią Profesor wielokrotnie spotykaliśmy się podczas konferencji, sympozjów i konsultacji organizowanych przez Urząd Patentowy. Czytaliśmy jej monografie, artykuły naukowe i ekspertyzy w zakresie ochrony programów  komputerowych. Patrzyliśmy jak z ogromnym poświęceniem i poczuciem misji broni polskiej racji stanu, dyskutując na temat instytucji jednolitego patentu.

Ogromną wiedzę merytoryczną i faktograficzne zacięcie łączyła Pani Profesor z talentem dydaktycznym – klarownym i usystematyzowanym przekazem. Zawsze z przyjemnością słuchaliśmy jej wykładów.

Droga Pani Profesor! Dziękujemy za służbę na rzecz nauki, dziękujemy za twórcze inspiracje i niezłomność przekonań. Odpoczywaj w pokoju!

Kierownictwo i Pracownicy Urzędu Patentowego RP”

******

Dziękowała – Tobie Pani Profesor –  ogólnopolska  i środowiskowa  społeczność rzeczników patentowych z Panią Dziekan Okręgu Wielkopolskiego na czele. W środowisku mówiło się “ szkoda, że wartościowi ludzie tak szybko odchodzą” ( Ania B.), “kochana Pani Profesor … będzie zawsze z nami”(AniaK.).

Społeczność Polskiej Izby Rzeczników Patentowych ( skrót PIRP) powiedziała słowami   nekrologów :

“Z głębokim żalem zawiadamiam, że w dniu23.01.2021 roku zmarła pani prof. dr hab. Aurelia Nowicka profesor nauk prawnych W osobie Pani Profesor straciliśmy niezwykłą osobę o wielkiej kulturze osobistej, a także straciliśmy cennego naukowca w zakresie prawa własności Intelektualnej oraz przyjaciela nas – rzeczników patentowych. Pogrzeb odbędzie się w dniu 27.01.2021 r. o godz. 14.00 na Cmentarzu w Przeźmierowie Parafia pw. św. Antoniego Padewskiego w Przeźmierowie

Domeną działalności Śp. Pani Profesor było między innymi: sporządzenie licznych opinii prawnych w procesach legislacyjnych oraz w innych sprawach dla organów władzy i administracji publicznej, prezentacja referatów na wielu konferencjach i seminariach naukowych, a także prowadzenie szkoleń dla praktyków – rzeczników patentowych, członkostwo w radach programowych i naukowych czasopism prawniczych np. „Forum Prawnicze”, „Prace z Prawa Własności Intelektualnej”. Wspaniały prawnik, profesor nauk prawnych, specjalizowała się w prawie cywilnym, prawie prywatnym międzynarodowym, prawie Unii Europejskiej oraz prawie własności intelektualnej, nauczyciel akademicki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Elżbieta Piątkowska Dziekan PIRP Rzeczników Patentowych Okręgu Wlk

****
(…) Wraz ze śmiercią Pani Profesor nauka polska i środowisko polskich rzeczników patentowych
poniosły wielką stratę, odszedł wielki autorytet prawa cywilnego i europejskiego oraz prawa własności intelektualnej.


Pani Profesor pozostanie zawsze w pamięci rzeczników patentowych. Była osobą skromną i życzliwą, o ogromnej wiedzy i kulturze, cenioną wykładowczynią.

Rodzinie i Bliskim Zmarłej
wyrazy głębokiego współczucia
składają
Dziekan i Rzecznicy Patentowi Okręgu Wielkopolskiego Polskiej Izby Rzeczników Patentowych

*****

Wyrazy wdzięczności kierowały instytucje, które zaskoczyło Twoje – Pani Profesor – chyba przedwczesne odejście, bo zaledwie miałaś 67 lat, a to chyba najlepszy czas,  by dzielić się jeszcze z nami nie tylko wiedzą ale i przebogatym doświadczeniem.

Cytuję słowa nekrologu Uniwersytetu Łódzkiego:

“Z głębokim żalem i niedowierzaniem przyjęliśmy wiadomość o śmierci Prof. dr hab. Aurelii Nowickiej Kierownika Katedry Prawa Europejskiego Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu, cenionej Znawczyni prawa cywilnego i prawa własności intelektualnej, znakomitego Nauczyciela oraz wrażliwej Osoby.

Wyrazy szczerego współczucia składają Bliskim

koleżanki i koledzy

z Katedry Prawa Gospodarczego i Handlowego

Uniwersytetu Łódzkiego”

*******

Wyborcza 27.01.2021r.

“Z głębokim smutkiem i żalem przyjęliśmy wiadomość o odejściu prof. dr hab. Aurelii Nowickiej profesor nauk prawych

Zarząd Polskiego Związku Pracodawców Przemysłu Farmaceutycznego Krajowi Producenci Leków”.

**********

Niestety odeszłaś już od nas na zawsze.  Oddaliśmy Tobie ostatnią przysługę podążając za trumną w kondukcie pogrzebowym. Było to nasze pożegnanie, a dla niektórych prawdziwe głębokie, Opatrznościowe,  duchowe uniesienie przepełnione Bożą nadzieją.

Pani Profesor powracamy do naszych codziennych trosk, pracy zawodowej, społecznej i krzątaniny w rodzinach i naszych domach . Wracamy zasmuceni, że nie ma Ciebie pośród nas żywych ale też duchowo umocnieni. To w skupieniu przeżycie pożegnania –  głęboko zapadło w nas samych. Jesteśmy ubogaceni  całokształtem  Twoich inspiracji, wiedzą, doświadczeniem  i różnorodną aktywnością.  Będziemy wzorować się na nich,  pielęgnować, rozwijać, doskonalić i przekazywać je naszym następcom.

Śpij w spokoju.

Modlitwy  w licznych za Ciebie intencjach mszalnych  niech  zaniosą przed Oblicze Najwyższego błaganie o  Twoje szczęście wieczne.

Wdzięczna za wszystko uczestniczka ostatniego pożegnania Pani Prof. dr hab. Aurelii Nowickiej.

UW